Exit

Daan is niet zo zelfverzekerd. Hij is achterin de veertig en heeft niets bereikt. Zo voelt hij dat. Geen miljonair geworden, hij leidt geen luxe leven aan de Zuidkust van Frankrijk. Nee, een eenvoudig bestaan als receptionist van een bedrijfsverzamelgebouw leidt Daan. Af en toe buiten de deur eten, éénmaal in de week friet, maar doorgaans een eenvoudige hap maakt hij voor zichzelf. Voorgesneden groente, een zak opbakaardappeltjes en een slavink.

Nog nooit heeft hij een nieuwe auto gekocht, zelfs nog nooit een auto jonger dan 5 jaar oud gehad. Hij is klein behuisd, heeft een oude fiets, een stoffen bank met een scheurtje in het zitdeel van zijn favouriete plek. De enige plek op de bank waar vaak iemand zit.

Maar afgelopen maand heeft Daan een spiksplinter nieuwe fiets gekocht. Aluminium van de beste soort, een carbon vork en zadelpen, de mooiste schakel-armatuur. 1857 Euro heeft dat lieverdje gekost. En hier gaat hij het niet bij laten. Hij heeft zijn oog laten vallen op een Yamaha motor, een drone met zelfstandige terugvlieggarantie, een vulpen met een gouden punt, en nog wat zaken. Hij heeft een lijstje gemaakt met alle materialistische zaken waar Daan de komende jaren mee wil pronken. Alsof hij zoveel geld heeft. Alsof hij succesvol is. Alsof hij niet de uitgebluste veertiger is die niet bereikt heeft waar hij als twintiger van droomde.

About

Ik ben een teruggetrokken, enigszins zwaar op de hand zijnde oude Brabander, met een ongeorganiseerde stroom gedachten.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Go top