Exit

Daan Blijlevens’ leven loopt ten einde. Zijn lijf schreeuwt om verse lucht en hij kan het niet meer voorkomen dat de drang om zijn longen vol te zuigen (in dit geval met water in plaats van zuurstof) het wint van de wil om zijn longen droog te houden.

Via zijn mond en neus stroomt het ijskoude water zijn longen in. Het voelt als een heerlijke opluchting. Dat had hij minuten eerder moeten doen. Daan is verrast door het feit dat er geen enkele sprake is van paniek of pijn, alleen berusting en een iets koude druk aan de binnenkant van zijn borst.

Hij merkt dat de kou rond zijn hart zich langzaam door zijn lichaam verspreidt. “Ik sterf” denkt Daan en hij sluit zijn ogen waardoor hij niet ziet dat twee baarsjes elkaar achterna zitten rond zijn hoofd.

De laatste gedachte van Daan, voordat zijn hart er met een trage fade-out mee stopt, is het beeld van hem met Annie, zij aan zij in Italië. Luid lachend terwijl ze een restaurantje aan zee uitlopen richting zee, waar ze zouden gaan pootjebaden.

About

Ik ben een teruggetrokken, enigszins zwaar op de hand zijnde oude Brabander, met een ongeorganiseerde stroom gedachten.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Go top