Exit

Daan is rond zijn zeventiende jaar een hangerige puber. Zijn moeder is een beetje ongeduldig geworden van zijn negatieve gezeur en stuurt Daan -volledig tegen de zin van zijn vader in, maar ja, dat is ook een man- naar de psycholoog, in de hoop dat deze iets kan betekenen voor de puber-depressie van haar zoon.

Bij binnenkomst in de praktijk van Drs. Jantje Nelema springen de trotse borsten van Jantje enorm in het oog, en Daan kan maar moeilijk zijn ogen er vanaf houden. Jantje komt maar meteen ter zake en vertelt Daan dat zijn moeder haar gebeld heeft om hem een beetje op te vrolijken. Daan bedenkt zich dat haar borsten voor zeker de helft het werk al gedaan hebben.

Jantje steekt van wal: “De gebiedende wijs op die foto’s (lees ‘tegeltjes’) met een ondergaande zon op social media, daar heb ik een broertje dood aan. Het is ook niet mijn bedoeling een platte inkopper te presenteren op het gebied van levensgeluk, maar het lijkt er wel verdomd veel op.”

“Daarom vooraf mijn oprechte excuses.”

“Mijn stelling is: levensgeluk is voor iedereen zeer eenvoudig bereikbaar. Het enige dat daarvoor nodig is, is twee vaardigheden ontwikkelen: de vaardigheid om te kunnen accepteren, en de vaardigheid om respect voor de tijd te hebben.”

“Dit klinkt op het eerste gehoor alsof alles vanaf het moment dat de vaardigheden beheerst worden stilstaat. Maar niets is minder waar. Ik zal dat illustreren.”

Jantje kijkt Daan doordringend aan, om zijn aandacht weer op haar verhaal te krijgen. Dat lukt met moeite. Daan begrijpt maar langzaam dat het de bedoeling is dat hij haar aankijkt in plaats van de borsten. Maar het geduld van Jantje wordt beloond.

Zij vervolgt haar verhaal: “Acceptatie in de volledige breedte toepassen heeft een rust tot gevolg dat een basis vormt voor het bekijken van het leven vanuit een ‘verzadigd’ oogpunt. ‘Mijn auto rijdt inderdaad niet zo hard, soit’, of ‘mijn huis wordt niet hoger getaxeerd dan 4,2 ton, jammer maar helaas’ of ‘de buik van mijn vent is groter dan de mijne toen ik zwanger was, maar dat is ok’ zijn acceptaties die de stress doen wegvloeien. Stress om het ophouden van (nietszeggende) status of het hebben van (nog meer of te weinig) geld kost zoveel energie dat het de levenslust (vaak letterlijk) ontneemt. Accepteren dat het is zoals het is, is accepteren dat jijzelf de keuzes hebt gemaakt die aan die status quo zijn voorafgegaan. Niemand anders, niet jouw botte baas, niet jouw heks van een moeder of die draak van een vent waar je moeder mee getrouwd is.”

“Dit inzicht stelt je ook in staat te accepteren dat jijzelf volledig verantwoordelijk bent voor de vervolgkeuzes. Die keuzes zullen zich dan ook als vanzelf aandienen; een andere baan zoeken, of de baan van je baas overnemen, een goed gesprek met je moeder hebben of die klootzak van een vent dumpen.”

Respect voor de tijd hebben is de tweede onuitputtelijke ‘mijn’ van geluk. Tijd is nodig om ervaring op te bouwen. Ervaring met je werk, in je relatie, met je hobbies, op je muziekinstrument, noem maar op. Alles kost tijd om te groeien. Het is moeilijk om die noodzaak in te zien in een supersnelle wereld. Tijd gunnen aan gebeurtenissen geeft rust. De haast verdwijnt en ook de stress. En dat is fijn, en dus geluk.”

“Het rijpen van jouw talenten -sport, muziek, relaties, dichten- de tijd gunnen haalt de druk van de schouders en dat sterkt je. In alles wat je doet. Elk oordeel van een ander over jouw tempo, over jouw respect voor tijd, zal als een voile in de wind van je afglijden, omdat geen enkel argument belangrijker kan zijn.”

Jantje neemt even pauze en wacht af hoe Daan reageert. Hij kijkt wat glazig, maar na een paar tellen opent zijn gezicht en gaat zijn mond wijd open in een “Ooh, zo”.

Jantje gaat verder: “Nu zou je kunnen concluderen dat ik predik om alles maar te accepteren wat er gebeurt en alles maar zo te laten gaan zoals het gaat. Ik snap dat je zo denkt. Echter zul je vanuit een stressloos geluksgevoel zeer goed in staat zijn om vervolgkeuzes te maken die jouw leven een actievere vorm geven dan de keuzes die je gemaakt zou hebben vanuit een gejaagd stressgevoel. Je bent namelijk veel beter in staat de gevolgen van jouw keuzes te overzien aangezien je er de tijd voor neemt. Deze keuze, goed doordacht, de tijd gunnen zijn volledige effect te hebben, zal een positief effect hebben op jouw leven en gemoed”.

Daan blijft een beetje verveeld voor zich uitkijken en reageert met een goedkeurende binnensmondse brom. Jantje zegt: “Daan, je tijd zit erop voor nu, ik zie je volgende week, en ik wil dat je in de komende week uitvoert wat we hier hebben besproken, ok?”

Daan knikt langzaam, staat op, en gaat naar huis, waar hij zijn moeder vertelt enorm geholpen te zijn. Hij bedankt zijn moeder met een kus, en zegt dat vervolgsessies niet nodig zijn. Zijn moeder zegt dat wel met Jantje uit te maken. Hij zit de volgende week weer bij de psycholoog.

About

Ik ben een teruggetrokken, enigszins zwaar op de hand zijnde oude Brabander, met een ongeorganiseerde stroom gedachten.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Go top