Exit

Toen God de wereld had geschapen
Eerst de planten en toen de apen
Die schiep hij allen uit het niet
En hoort wat er verder is geschied

Toen moest er eerst nog een wezen komen
Waarvoor de planten en dieren zich zouden schromen
Hij schiep de mens zo wijd en zijd gefaamd
De eerste mens werd Adam genaamd

Maar Adam was zo alleen in deze streken
Hij had niemand waartegen hij kon spreken
Het werd al donker en het werd nacht
Wat er toen gebeurde had je nooit gedacht

Toen is de engel Gabriël op zijn pantoffels gekomen
En heeft een rib uit Adam’s zij genomen
Hij maakte daar het eerste vrouwtje van
Al tot gezelschap van de eerste man

En Adam bij zijn ontwaken, wat mocht hij horen
Een lieflijk stemmetje klonk hem in de oren
Het zei: “Adam lief, kom jij eens hier
Ik ben gekomen alleen voor jouw plezier”

En Adam was verheugd in hoge mate
Hij kon het loven en danken niet meer laten
Hij was zo blij dat hij riep overluid:
“Neem al mijn ribben maar en maak er vrouwtjes uit”

About

Ik ben een teruggetrokken, enigszins zwaar op de hand zijnde oude Brabander, met een ongeorganiseerde stroom gedachten.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Go top