Exit

Absolute stilte
Uren voor de zon opkomt
Rust in jouw adem
‘n kleine trilling als je droomt

Als de zon komt gloren
smelten wolken door de warmte
vogels worden wakker
als licht ‘t land instroomt

Jij rekt je uit
en draait je op je and’re zij
en je neemt daarbij
de deken volledig mee

Ik kijk op je rug
en de aanzet van je billen
Ik wil het je vertellen
Nu, hier, voor ons twee

Jij staat op
en gaat douchen
langzaam loop je terug
en kleed je je aan

Je staat voor de spiegel
met droeve ogen
je borstelt je haar
maar ziet me niet staan

We lopen naar beneden
waar je gaat zitten
in het restaurant
aan je ontbijt

Ik zit tegenover je
met natte ogen
jij bent mij
al lange tijd kwijt

Twee jaar geleden
we waren op vakantie
in hetzelfde land
als waar we nu zijn

We waren toen gelukkig
en spraken over trouwen
zo ver is ‘t niet gekomen
en dat doet vreselijk pijn

Ik wil je zo graag zeggen
wat ik nooit meer heb kunnen doen
dat ik altijd van je houden zal
nu nog meer dan toen

Door jouw bestaan
blijf ik eenzaam dolen
mijn vroege dood
heeft jouw geluk gestolen

Ik zal bij je blijven
al voel je mij niet
tot jouw dood ons samenbrengt
en je mijn liefde weer ziet.

About

Ik ben een teruggetrokken, enigszins zwaar op de hand zijnde oude Brabander, met een ongeorganiseerde stroom gedachten.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Go top