Exit

Meneer R. is CFO van een grote -niet nader te noemen- verzekeringsmaatschappij, tegen de 50 en vader van twee kinderen (3 en 7), woont in Amsterdam Oud-Zuid in een veel te duur huis en haat zijn baan. Hij zoekt al enkele jaren naar een weg uit deze mallemolen van “lees jij de kinderen weer een keer voor, dat is zo lang geleden” en de te rapporteren miljoenen verlies aan de raad van bestuur.

Meneer R. is financieel directeur geworden omdat financiën voor hem nog een uitdaging waren 5 jaar geleden, toen hem de baan aangeboden werd. Als dat niet gebeurd zou zijn, was hij hoogstwaarschijnlijk overspannen geraakt. R. was namelijk al zo’n 11 jaar manager (geen lijn-) van een ongeïnteresseerde groep lui van tussen de 21 en 57 jaar, in totaal zo’n 80 man, binnen dezelfde -niet nader te noemen- verzekeringsmaatschappij, afdeling fraudeopsporing.

Meneer R. is moe. Meneer R zijn bloeddruk is tegelijkertijd te hoog, zijn lont kort en zijn tenen lang. R staat aan de vooravond van zijn eigen midlife crisis en denkt dat de gehele wereld tegen hem is. Zijn vrouw, een prachtige Oosterse schoonheid tijdens hun trouwdag, 8 jaar geleden, en nu een zeer goedgebekte uitgezakte kenau, voorop. Haar teleurstelling in haar leven wordt hem bijna iedere dag met groot gebaar en zeer hoog volume kenbaar gemaakt.

De kinderen uit het eerste huwelijk van meneer R. ziet hij niet meer. Zijn kinderen uit het huidige huwelijk zijn schatjes maar zijn zoon van 7 (Ko) heeft een aan autisme verwante aandoening en slorpt alle aandacht op, en zijn zoontje van 3 (Jan) weigert zindelijk te worden en blijkt extreem lui. Jan wil niet lopen.

Meneer R. wil het anders, meneer R. zoekt een uitweg.

About

Ik ben een teruggetrokken, enigszins zwaar op de hand zijnde oude Brabander, met een ongeorganiseerde stroom gedachten.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Go top